โรคติดเชื้อในปลานิล : แอโรโมนาส 3
โรคติดเชื้อในปลานิล : แอโรโมนาส 3

การติดเชื้อ Aeromonas hydrophila ในปลาเกิดจากการได้รับเชื้อจากน้ำหรือติดเชื้อจากปลาที่ติดเชื้อแต่ไม่แสดงอาการหรือรอยโรค (carrier fish) การสัมผัสโดยตรงระหว่างปลาที่เป็นโรคและปลาที่ไม่เป็นโรค การกินปลาป่วยหรือปลาที่ติดเชื้อเป็นอาหาร เชื้อแบคทีเรียสามารถเข้าทางปาก หรือถ้าปลามีแผลที่ผิวหนังหรือเหงือกถูกทำลายจากปรสิต เชื้อนี้ก็สามารถเข้าไปได้เช่นกันจากนั้นเชื้อจะเพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็วในระบบทางเดินอาหารและเลือดแล้วจึงแพร่กระจายตามกระแสเลือดไปทั่วร่างกาย (systemic infection) ในระยะแรกของการติดเชื้อปลาที่ป่วยจะพบอาการเสียการทรงตัว ว่ายน้ำช้าลง อ้าปากหายใจบริเวณผิวน้ำ เมื่อโรครุนแรงขึ้นจะสามารถพบลักษณะ ครีบ และหางเปื่อย กร่อน (tail rot หรือ fin rot) เกล็ดลอกหลุด (loss of scales) และตั้งพอง (dropsy) บางครั้งมีจุดเลือดออกบริเวณลำตัว (skin erosion) ในปลานิลบางตัวที่มีการติดเชื้อรุนแรงติดเชื้อเป็นเวลานานจะพบแผลหลุมหรือเนื้อตายบริเวณลำตัว (skin ulcerative) ช่องท้องขยายและมีน้ำคั่ง (abdominal distention) เนื่องจากเชื้อแบคทีเรียมีคุณสมบัติในการสร้างสารพิษมาทำลายเนื้อเยื่อของร่างกาย เช่น ทำลายผนังหลอดเลือด ดังนั้นเมื่อผ่าซากตรวจดูอวัยวะภายในพบน้ำคั่งในช่องท้องและพบจุดเลือดออกและการอักเสบ หรือการบวมน้ำ (edema) ได้ เช่น ลำไส้ ตับ รังไข่ ม้าม

ระยะฟักตัว (incubation period) ของโรคมีความแตกต่างกันขึ้นอยู่กับชนิดของปลา และความต้านทานโรคสิ่งแวดล้อม และฤดู โดยการติดเชื้อในธรรมชาติจะอยู่ในช่วงระหว่าง 2-4 วัน แต่กรณีที่ทดลองทำให้ติดเชื้อ (experimental infection) จะใช้เวลาประมาณ 8-48 ชั่วโมง มีการทดลองฉีดเชื้อ Aeromonas hydrophila ความเข้มข้น 1x10 8 CFU/ml ปริมาณ 0.1 ml เข้าทางช่องท้อง (intraperitoneal injection) ของปลานิลขนาด 50-80 กรัม ในวันแรกที่ฉีดเชื้อพบว่าปลามีอาการเบื่ออาหาร ลำตัวสีเข้มขึ้นเล็กน้อย (mild hyperemia) บริเวณครีบหางวันถัดมาพบภาวะเลือดคั่งบริเวณลำตัวเป็นจุด วันที่สามพบเลือดคั่งเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะบริเวณโคนครีบ วันที่ห้าพบลำตัวสีเข้มขึ้นชัดเจนร่วมกับเลือดคั่ง วันที่เจ็ดจะว่ายน้ำผิดปกติไม่สามารถทรงตัวได้และหางกร่อน

บทความครั้งหน้ามาพูดถึงคุณสมบัติของเชื้อตัวนี้กันเล็กน้อยก่อนที่จะเข้ามาดูว่าเราพอจะควบคุมและป้องกันโรคติดเชื้อได้ยังไงนะคะ

สัตวแพทย์หญิง ดร.มินตรา ลักขณา (หมอเม)
อ.น.สพ.ดร. ภัทรพล เปี่ยมสมบูรณ์ (หมอเอก) 

 

 

“How does disease spread and hurt our fish?”

Aeromonas hydrophila transmission occurs when fish are exposed to contaminated water or infected fish (direct contact with carrier fish). Feeding on infected fish can also cause disease. Bacteria can invade fish’s body through the mouth and wounds that are caused by trauma or ectoparasite.

After bacterial invasion, Aeromonas hydrophila is able to replicate quickly in gut and blood circulation. Then, blood system will carry throughout the body and this is what we call “systemic infection”. At the beginning, fish will start to lose its balance and start gasping for air. When disease progresses further, tail rot, fin rot, loss of scales, dropsy (scale edema), skin erosion and hemorrhage (bloody wound) will be visible. In severe cases, fish may exhibit ulcers or deep bloody wounds and abdominal extension due to accumulation of fluid inside abdominal cavity. This is caused by toxin produced by Aeromonas which damage host tissue, such as blood vessel, causing fluid leak. When examined the fish post mortem, you may see fluid in the abdominal space. Hemorrhage (bloody spots), inflammation and edema may also be presented on intestine, liver, ovary and spleen.

Incubation period varies between fish species, individual’s immunity, environment and season. Disease usually appears within 2-4 days after infection. Disease onset in experimental infection may be faster, about 8 hours to 2 days. In one study, fish (50-80 g) were injected with high concentration of Aeromonas hydrophila (1x10 8 CFU/ml) into the belly. On the first day, fish became lethargic, anorexia and mild hyperemia appeared at caudal fin. On the next day, bloody points appeared on the body. The next day, bloody points became more evidence, especially at the base of the fins. Irregular swimming, tail and fin rot were detected on the seventh day.

Next time, we will discuss in more detail about Aeromonas hydrophila and how to prevent them! See you next time.

Mintra Lukkana, DVM, MSc, PhD

Pathradol Piamsomboon , DVM , PhD




  

 




Farm story

เรียนรู้ระบบความปลอดภัยทางชีวภาพในการผลิตปศุสัตว์เพื่อการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
ระบบความปลอดภัยทางชีวภาพในระดับต่างๆ
การเกิดโรคสัตว์น้ำและการระบาด
การดำเนินการเกี่ยวกับโรค Tilapia Lake Virus (TiLV) ในบริบทโลก (2)
การดำเนินการเกี่ยวกับโรค Tilapia Lake Virus (TiLV) ในบริบทโลก (1)
การพบกันของปลาทะเลกับไมโครพลาสติก
แนวทางการจัดการโรคสัตว์น้ำอุบัติใหม่
การจัดการโรคข้ามพรมแดนและโรคติดต่ออุบัติใหม่
การจัดการสุขภาพสัตว์น้ำ: OIE
โรคอีเอชพี, EHP, กุ้ง
PM 2.5 โรคหัวใจและหลอดเลือด เมนูปลา เกี่ยวกันยังไง: 2
PM 2.5 โรคหัวใจและหลอดเลือด เมนูปลา เกี่ยวกันยังไง: 1
โรคในสัตว์น้ำ ตามพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์
พระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ.2558
การวางยาสลบปลาและข้ควรคำนึง
การออกฤทธิ์ของยาสลบในปลา
ยาสลบที่ใช้ในปลา
ข้อควรปฏิบัติ ในการวางยาสลบปลา
หลักการการทำสลบในสัตว์น้ำ
การทำสลบในสัตว์
การตรวจตัวอย่างปลาเบื้องต้นในฟาร์ม: การตรวจอุจจาระ
การตรวจตัวอย่างปลาเบื้องต้นในฟาร์ม: การตัดซี่เหงือก
การตรวจตัวอย่างปลาเบื้องต้นในฟาร์ม: การตัดครีบ
การตรวจตัวอย่างปลาเบื้องต้นในฟาร์ม: การขูดผิวหนัง.
การตรวจตัวอย่างปลาเบื้องต้นในฟาร์ม
การบันทึกสุขภาพปลาในฟาร์ม
การตรวจประเมินสภาวะสุขภาพภายในฟาร์ม
การเก็บตัวอย่างสัตว์น้ำเพื่อตรวจโรค
การเลี้ยงปลานิลในระบบต่างๆ
กินปลานิลแล้วได้อะไร
พัฒนาการของไข่ที่ได้รับการผสม
การจัดการผสมพ่อแม่พันธุ์ปลานิล
พฤติกรรมของการผสมพันธุ์ในปลานิล
การผสมเทียม: พ่อแม่พันธุ์ปลานิล
การผสมเทียมปลา
ขั้นตอนการผสมเทียมในสัตว์
การผสมเทียมในสัตว์
โปรไบโอติกกับเชื้อสเตรปโตคอคคัส
โรคติดเชื้อในปลานิล สเตรปโตคอคโคซิส 4
โรคติดเชื้อในปลานิล สเตรปโตคอคโคซิส 3
โรคติดเชื้อในปลานิล สเตรปโตคอคโคซิส 2
โรคติดเชื้อในปลานิล สเตรปโตคอคโคซิส 1
วัคซีนสำหรับโรคติดเชื้อไวรัส Tilapia Lake Virus (TiLV) ในปลานิล
วัคซีนสำหรับโรคที่มีสาเหตุจากเชื้อไวรัส
วัคซีนสำหรับโรคที่มีสาเหตุจากเชื้อแบคทีเรีย
วัคซีนคืออะไร
การศึกษาเรื่องวัคซีนป้องกันการติดเชื้อแอโรโมนาส
โรคติดเชื้อในปลานิล : แอโรโมนาส 5
โรคติดเชื้อในปลานิล : แอโรโมนาส 4
โรคติดเชื้อในปลานิล : แอโรโมนาส 2
โรคติดเชื้อในปลานิล : แอโรโมนาส 1
หลักเกณฑ์ที่ดีในการผลิตอาหารสัตว์
การเลือกซื้ออาหารสัตว์ : อาหารสัตว์น้ำ
การเลือกซื้ออาหารสัตว์ : ลักษณะอาหารและการเลือกใช้
การเลือกซื้ออาหารสัตว์ : สถานที่ขาย เลขทะเบียน ฉลาก
หลักเกณฑ์และวิธีการที่ดีในการผลิตอาหาร
การต้านทานความเครียด
การสืบพันธุ์ของสัตว์น้ำ
คน
สัตว์พาหะ
การเคลื่อนย้ายปลาเข้าฟาร์ม
การติดต่อของเชื้อโรค
การกักกันโรคก่อนนำสัตว์น้ำใหม่เข้ามาเลี้ยง
ระบบความปลอดภัยทางชีวภาพในฟาร์มสัตว์น้ำ
การกระตุ้นเจริญเติบโต
การสร้างความสมดุลของภูมิคุ้มกัน
ระบบภูมิคุ้มกันคืออะไร
การทำงานและประสิทธิภาพของโปรไบโอติก : ช่วยในการย่อยและช่วยให้มีการนำสารอาหารไปใช้ได้ดีขึ้น
การทำงานและประสิทธิภาพของโปรไบโอติก : ปรับปรุงคุณภาพน้ำ
การทำงานและประสิทธิภาพของโปรไบโอติก : การแย่งใช้สารเคมีและพลังงาน
การทำงานและประสิทธิภาพของโปรไบโอติก : การต้านเชื้อไวรัส เชื้อรา
การทำงานและประสิทธิภาพของโปรไบโอติก : การผลิตสารต้านเชื้อแบคทีเรีย
การทำงานและประสิทธิภาพของโปรไบโอติก : การแย่งพื้นที่ยึดเกาะ
แบคทีเรียที่นิยมใช้เป็นโปรไบโอติก
แอมโมเนีย
สารประกอบไนโตรเจน
ความขุ่นใส ความโปร่งใส
คาร์บอนไดออกไซด์
ความเค็มของน้ำในบ่อเลี้ยงปลา
ความกระด้างของน้ำในบ่อเลี้ยงปลา
ความเป็นกรด-ด่างในบ่อเลี้ยงปลา
ผลของอุณหภูมิต่อสุขภาพปลา
ออกซิเจนในน้ำมีผลต่อปลายังไง
โปรไบโอติกกับการเลี้ยงสัตว์น้ำ
เก็บตัวอย่างน้ำส่งตรวจทางห้องปฏิบัติการทำอย่างไร
การตรวจคุณภาพน้ำเบื้องต้นทำอย่างไร
น้ำกับการเลี้ยงปลา
โปรไบโอติกคืออะไร
เตรียมกระชังให้ดีก่อนการเลี้ยง
เตรียมบ่อก่อนการเลี้ยงยังไงให้พอดี
ปัจจัยที่มีผลต่อสุขภาพปลานิล
แผนผังฟาร์มสำคัญอย่างไร
มาตรฐาน GAP
aquatic chicken
Introduce